30-Day WFRP Challenge #28 - Pistolety w galopie są w porządku

Trzeci i zarazem ostatni wpis z okazji 30-Day WFRP Challenge. Temat dzisiejszego dnia to "Postać, którą chciałbym zagrać". Ale nie o pistoletach, lecz o ich użytkownikach walczących konno. O broni palnej ogólnie. Przy okazji, jest to także odpowiedź z Dnia Pierwszego na pytanie, co mi pozostało z fascynacji Warhammerem sprzed kilku lat.

Kim zawsze chciałem zagrać? Zawsze w WFRP 2nd chciałem wypróbować archetyp wolnego, konnego strzelca. Z parą pistoletów czy choćby bandoletą (czyli rusznicą/muszkietem hochlandzkim, bo bandolet w WFRP brak), postać niekoniecznie ciężko zbrojna, raczej lekko, co najwyżej z gustownym kirysem, pappenheimerem i skórzanym koletem. Zależnie od wariantu, postać mniej lub bardziej zmilitaryzowana, traktująca wierzchowca jako narzędzie do kreowania swojej stylówy. Bohater obeznany w świecie, podróżnik.

30-Day WFRP Challenge #6 - Myrmidia rządzi

Trochę dziwnie czytać na czysto gamistycznym blogu von Mansfelda o takich fluffowych detalach, jakimi są bóstwa jakiegoś tam settingu. A jednak. Dzisiejszy wpis poświęcony pewnemu bóstwu z WFRP, a dokładnie Myrmidii. Według Drugiej Edycji (rok 2522), popularna w Tilei i Estalii, wciąż niszowa w Imperium, nie lubi Ulryka. Myrmidia to bogini wojny z włócznią oraz tarczą jako symbol.

Dlaczego gdybym miał wskazać najbardziej odpowiadające mi bóstwo z WFRP, to wskazałbym Myrmidię. Odpowiedź jest prosta - jest to powiew świeżości, jaki przybył do Imperium wraz z Burzą Chaosu. Tej wojny nie wygrał ani Ulryk Wilkowyjec, Zygmar Młotointeligent, ani (przewrotnie, w skali n-tej czasu) Cincz bądź Myszki Koneserki Spaczenia. Burzę Chaosu "wygrała" Myrmidia. Dlaczego?

30-Day WFRP Challenge #1 - Jak zacząłem grać w Warhammera

Nowa inicjatywa, mój wpis, jednodniowa obsuwa. 30 pytań na temat Warhammera. Będę pisać tylko w niektórych dniach o Warhammerze. Jak pojawią się trzy wpisy, to będzie dużo.

Na pierwszy ruszt o tym, jak zacząłem grać w Warhammera i generalnie na tym się zakończyło. Ogólnie rzecz biorąc, WFRP (zwłaszcza druga edycja) nie jest moją szczęśliwą grą, jeśli chodzi o regularne granie. Los chciał, że więcej sesji rozegrałem w pierwszą edycję. W tekście mowa zaś o pierwszej sesji w Warhammera Drugiego.